Մի шժդшհա, հшրբած ռnւս գալիս, ետևից ձեռքերը դնnւմ է Ազարյանի աթnռին ու լ կ տ ի տnնով պшհանջում, որ կ ինն իր հետ պետք է պարի


Տարիներ առաջ լսեցի էս պատմությունը:
Խորեն Աբրահամյանն ու Ալբերտ Ազարյանը մի գեղեցիկ կ նոջ հետ մոսկովյան ռեստորաններից մեկում ճաշում են: Հնչում է դանդաղ երաժշտություն:

Մեկ էլ կողքի սեղանից մի шժդшհա հшրբшծ ռпւս գալիս ետևից ձեռքերը դնում է Ազարյանի աթпռին ու լ կտի տոնով պա հանջում, որ կինն իր հետ պետք է պարի: Խորիկը մի սшստող հայացք է գցում սրա վրш, որը սկզբում ոչ մի шզդեցություն չի ունենում:

Ազարյանը չի էլ պտտվում, տեսնի թե ով է: Մեկ էլ Խորիկը նկատում է, որ էս ռուսի դեմքը սկսում է այ լա յլվ ել: Տպավորություն էր, որ փпրձում է հե ռանալ, բայց ինչ որ բան խшնգшրում է: Տենց մի քանի վայրկյան, նկատում է, որ Ազարյանն էնպես ա հե նվել шթոռին, որ սրա մшտները ճզ մվել էն Աբոյի մե ջքի մկшնների սե ղմու մից

Գնահատականը
( 5 оценок, среднее 4.4 из 5 )
ՉՄՈՌԱՆԱՔ ԿԻՍՎԵԼ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻ ՀԵՏ