Στον γάμο μου, η μητέρα μου ήρθε μόνη της, ο πατέρας μου δεν εμφανίστηκε. Μετά τη γιορτή, η μητέρα μου μού έδωσε ένα δώρο από εκείνον: έναν φάκελο με ένα μικρό χρηματικό ποσό.
Δύο εβδομάδες αργότερα, ο πατέρας μου επικοινώνησε επιτέλους μαζί μου και με πήρε τηλέφωνο για να μου ευχηθεί.
— Σου άρεσε το δώρο μου; — με ρώτησε.
Φυσικά και τον ευχαρίστησα, αλλά φαινόταν δυσαρεστημένος. Και τότε μου αποκάλυψε κάτι για τη μητέρα μου. Αφού το άκουσα, ξέσπασα σε κλάματα και έτρεξα στο σπίτι της. Διηγούμαι τι συνέβη στον σύνδεσμο στα σχόλια👇👇
Μετά τη γέννησή μου, ο πατέρας μου αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες. Εκείνη την περίοδο, η μητέρα μου γνώρισε έναν άντρα με μεγάλο σπίτι, σταθερό εισόδημα και ωραίο αυτοκίνητο.
Όλα έγιναν πολύ γρήγορα: ζήτησε διαζύγιο χωρίς να του δώσει την ευκαιρία να διορθώσει την κατάσταση.
Θυμάμαι ακόμα εκείνη την ημέρα: ο πατέρας μου στεκόταν στο κατώφλι, προσπαθώντας απεγνωσμένα να την πείσει, αλλά εκείνη ήταν ανένδοτη. Τρεις μήνες αργότερα, μετακομίσαμε με τον νέο της σύζυγο, αφήνοντας τον πατέρα μου πίσω.
Μετά το διαζύγιο, ο πατέρας μου πλήρωνε πάντα τη διατροφή, αλλά η μητέρα μου τού απαγόρευσε κατηγορηματικά να με βλέπει.
Τα χρόνια πέρασαν. Τελείωσα τις σπουδές μου και ετοιμαζόμουν να παντρευτώ. Στον γάμο μας, είχαμε αποφασίσει να καλέσουμε μόνο τους πιο κοντινούς. Η μητέρα μου ήρθε μόνη της: ο δεύτερος σύζυγός της την είχε αφήσει εδώ και καιρό.
Ο πατέρας μου, όμως, δεν εμφανίστηκε. Η μητέρα μου είπε ότι είχε επείγουσες υποχρεώσεις.
Μετά τον γάμο, όμως, μου έδωσε έναν φάκελο. Μέσα υπήρχε ένα μικρό ποσό χρημάτων: ένα δώρο από τον πατέρα μου.
Συγκινήθηκα. Με την αναστάτωση του γάμου, δεν πρόλαβα να τον καλέσω αμέσως, αλλά δύο εβδομάδες αργότερα, με πήρε ο ίδιος τηλέφωνο. Τότε έμαθα ότι ήταν στο νοσοκομείο όλο αυτό το διάστημα.
— Σου άρεσε το δώρο μου; — με ρώτησε.
— Πάρα πολύ! Μαζεύουμε χρήματα για ένα καινούριο ψυγείο. Σχεδόν τα έχουμε καταφέρει! — απάντησα.
Εκείνος γέλασε δυνατά:
— Μπράβο! Περιμένω πρόσκληση για τα εγκαίνια του σπιτιού σας, αυτή τη φορά δεν θα λείψω!
Και τότε μου αποκάλυψε κάτι απίστευτο. Δύο μήνες πριν τον γάμο, η μητέρα μου τον επισκέφτηκε. Του πρότεινε να μας κάνει ένα μεγάλο δώρο: να αγοράσει ένα διαμέρισμα για εμάς.
Ο πατέρας μου δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά, της έδωσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και την εμπιστεύτηκε για την αγορά. Εκείνη πήρε τα χρήματα και εξαφανίστηκε.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Έτρεξα αμέσως στη μητέρα μου, ελπίζοντας ότι ήταν κάποιο λάθος. Αλλά εκείνη δεν προσπάθησε καν να το αρνηθεί:
— Ναι, αγόρασα το διαμέρισμα, αλλά το έγραψα στο όνομά μου. Θα το νοικιάσω. Εσείς είστε νέοι, μπορείτε να βγάλετε τα δικά σας χρήματα.
Την κοίταζα και δεν καταλάβαινα: πώς μπορούσε ένας τόσο κοντινός μου άνθρωπος να μου κάνει κάτι τέτοιο; Εκείνη τη στιγμή, κάτι μέσα μου έσπασε. Δεν μπορούσα πια να την εμπιστευτώ. Μετά από αυτό, έκοψα κάθε επαφή μαζί της.
Ακόμα και οι συγγενείς της γύρισαν την πλάτη. Αλλά, όπως φαίνεται, δεν την ένοιαζε. Συνέχισε να ζει τη ζωή της σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
