Δεν ήθελαν να μπω στο σπίτι όταν έφερα αυτή τη παλιά βαλίτσα από τα σκουπίδια 😢 Αλλά ήμουν σίγουρη ότι μπορούσα να την επισκευάσω 🥰 Μοιράζομαι μαζί σας το αποτέλεσμα και μπορείτε να εκτιμήσετε τη δουλειά μου 👇👇
Όταν έφερα τη βαλίτσα σπίτι, με υποδέχτηκαν με απορία: “Γιατί χρειάζεσαι αυτή τη σαβούρα;” Αλλά εγώ ήδη έβλεπα το δυναμικό της, και το αποτέλεσμα της δουλειάς με έκανε όλους να αλλάξουν γνώμη.
Πρώτα αφαίρεσα το παλιό δερματίνι που κάλυπτε τη βαλίτσα. Το κάτω μέρος ήταν το πιο κατεστραμμένο, ειδικά το πάνω στρώμα του κόντρα πλακέ, οπότε αποφάσισα να το αφαιρέσω.
Χρησιμοποίησα εργαλεία που είχα στη διάθεσή μου – ένα μαχαίρι και μια σπάτουλα. Σε ένα σημείο, έπρεπε να κολλήσω το κόντρα πλακέ.
Για να κλείσω τις μεγάλες τρύπες στις γωνίες, χρησιμοποίησα την ίδια κόλλα και σκόνη ξύλου από την τροχαλία. Μόλις τα ανάμειξα, γέμισα τις ρωγμές και έπειτα ισοπέδωσα τις ανωμαλίες με σπάτουλα από καουτσούκ.
Μετά το στέγνωμα, λειάνθηκα την επιφάνεια με την τροχαλία και επεξεργάστηκα τα μικρά ελαττώματα με στόκο ξύλου. Στη συνέχεια, έτριψα καλά τη βαλίτσα πριν την προετοιμασία για τη βαφή.
Μετά το στέγνωμα της προετοιμασίας, έβαλα το πρώτο στρώμα χρώματος με πινέλο και ρολό, το άφησα να στεγνώσει για τουλάχιστον 12 ώρες, και την επόμενη μέρα έβαλα το δεύτερο στρώμα.
Ήρθε η ώρα για τη διακόσμηση. Βρήκα ένα στένσιλ με όμορφο σχέδιο που δεν το είχα χρησιμοποιήσει για καιρό. Το σχέδιο το πέρασα με στόκο ξύλου χρησιμοποιώντας σπάτουλα καουτσούκ. Πρόσθεσα σχέδια όχι μόνο στο καπάκι αλλά και στις πλευρές της βαλίτσας.
Η λαβή φτιάχτηκε από μια παλιά ζώνη τσάντας. Την κόλλησα και την έραψα για επιπλέον αντοχή. Το εσωτερικό της βαλίτσας το επένδυσα με ύφασμα.
Για να καλύψω τις άκρες του υφάσματος, βρήκα μια ταινία από το νυφικό μιας συγγενής – την έβαψα με ακρυλική μπογιά και την κόλλησα με θερμή κόλλα.
Η μεταλλική επένδυση παρέμεινε αυθεντική, εκτός από μια σπασμένη κλειδαριά που έπρεπε να αντικατασταθεί. Τα υπόλοιπα μέρη τα έκανα με πατίνα σε χρώμα μπρούτζου. Η τελευταία πινελιά ήταν η επικάλυψη όλων των επιφανειών με ακρυλικό βερνίκι.
Μένει μόνο να τοποθετήσω τις νέες κλειδαριές – αυτή ήταν η μόνη αγορά που έκανα για το έργο. Όλα τα υπόλοιπα τα βρήκα στο σπίτι και χρησιμοποίησα με χαρά πράγματα που φαινόταν άχρηστα.
Η βαλίτσα είναι έτοιμη! Η δουλειά ήταν μεγάλη, αλλά το αποτέλεσμα άξιζε την προσπάθεια.
