Περάσαμε δύο μήνες φροντίζοντας τη μητέρα μου που ήταν άρρωστη στο νοσοκομείο.
Όταν γύρισα σπίτι, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να κάνω ντους. Όταν βγήκα από το μπάνιο, άκουσα τον ήχο της κλειδαριάς. Ο άντρας μου ήταν στο σπίτι. Ποιος άλλος θα μπορούσε να μπει;
Η πόρτα άνοιξε και μια νέα γυναίκα μπήκε στο διαμέρισμα.
— Ποια είσαι; — με ρώτησε.
— Αυτό είναι το σπίτι μου. Και εσύ ποια είσαι;
— Δεν σε έχω δει ποτέ εδώ.
— Γιατί ήμουν έξω για δύο μήνες, — απάντησα. — Ποιος σου έδωσε το κλειδί;
Η γυναίκα ανασήκωσε τους ώμους:
— Ο Μαρκ. Είπε ότι μπορώ να έρχομαι όποτε θέλω.
— Ο Μαρκ; Ο άντρας μου;
Τα μάτια της άγνωστης μεγάλωσαν.
— Ο… άντρας σου; Αλλά είπε ότι είναι εργένης.
— Δηλαδή με απάτησε όλο αυτό το διάστημα. Καλύτερα να φύγεις, — είπα. Αλλά μετά το μετάνιωσα, — Περίμενε!
Η γυναίκα σταμάτησε.
— Έλα μαζί μου.
Πήγαμε στην κουζίνα.
Ο Μαρκ καθόταν στο τραπέζι. Ήρεμος, χωρίς καμία υποψία. Η γυναίκα κοίταξε τον άντρα μου, μετά γύρισε σε μένα και ρώτησε:
— Ποιος… είναι αυτός;
Συνέχεια στον σύνδεσμο στα σχόλια 👇👇
Ο Μαρκ σήκωσε το κεφάλι του.
— Καλημέρα. Και εσύ;
Ένιωσα τα δάχτυλά μου να σφίγγονται σε γροθιά.
— Αυτή η γυναίκα άνοιξε την πόρτα μας με το κλειδί, — είπα, παρακολουθώντας τον Μαρκ.
— Τι; — αναρωτήθηκε ο άντρας μου.
Η γυναίκα έκανε μια θλιμμένη έκφραση.
— Μαρκ…; Περίμενε.
Βγήκε το τηλέφωνο, γύρισε γρήγορα τις επαφές και μου έδειξε την οθόνη.
Κοίταξα τη φωτογραφία και αμέσως ένιωσα τα πόδια μου να λυγίζουν.
— Μάξ; — γύρισα απότομα στον άντρα μου. — Ο μικρός σου αδερφός;
Ο Μαρκ έκρυψε το πρόσωπό του με τα χέρια.
— Σκατά…
Αυτή η γυναίκα δεν ήταν η ερωμένη του Μαρκ. Έβγαινε με τον μικρό του αδερφό, τον Μάξ.
— Τον άφησα να μείνει εδώ ενώ ήμουν σε επαγγελματικό ταξίδι, — ψιθύρισε ο Μαρκ. — Υποσχέθηκε ότι θα συμπεριφερθεί σωστά…
Η γυναίκα έβαλε τα χέρια της σταυρωτά, τα χείλη της στριμώχτηκαν.
— Λοιπόν, σε ξεγέλασε καθαρά. Και εμένα. Σταμάτησε ακόμα και να απαντάει στις κλήσεις μου.
Ανασήκωσα το βλέμμα μου στη γυναίκα.
— Πρέπει να ξέρεις ότι δεν σου είπε μόνο ψέματα, αλλά χρησιμοποίησε το διαμέρισμα κάποιου άλλου, προσποιούμενος ότι ήταν ο ιδιοκτήτης.
— Θα τον σκοτώσω.
— Έλα, αλλάζουμε τις κλειδαριές. Άμεσα, — είπα στον άντρα μου.
Δεν είχε άλλη επιλογή από το να συμφωνήσει.
