Έμεινα έγκυος από έναν 55χρονο Ιταλό. Όταν το είπα στον Μάρτιν, ήταν απίστευτα χαρούμενος. «Αυτό είναι θαύμα!» είπε, σφίγγοντας τα χέρια μου. Είχε ήδη ενήλικα παιδιά, εγγόνια και δεν πίστευε ότι θα γίνει ξανά πατέρας. Μου πρότεινε να παντρευτούμε και να μεγαλώσουμε το παιδί μαζί.
Ήμουν και εγώ χαρούμενη, μέχρι που τα παιδιά του έμαθαν για την εγκυμοσύνη μου.
Λέω τι έκαναν στον σύνδεσμο στα σχόλια 👇👇
Μετά την απώλεια του συζύγου μου, σταμάτησα να φροντίζω τον εαυτό μου και κλείστηκα στον εαυτό μου. Έξι μήνες μετά απολύθηκα.
Μια μέρα το βράδυ με πήρε τηλέφωνο μια παλιά φίλη: «Έλα στην Ιταλία! Εδώ μπορείς να κερδίσεις χρήματα και να ξεκινήσεις μια νέα ζωή.» Δεν σκέφτηκα πολύ — μάζεψα τη βαλίτσα μου και έφυγα.
Βρήκα δουλειά γρήγορα: σε μια πλούσια οικογένεια έψαχναν μια νοσοκόμα για έναν άντρα που λεγόταν Μάρτιν. Ήταν 55 ετών, δεν ήταν γέρος, αλλά μετά από ένα σοβαρό ατύχημα χρειαζόταν φροντίδα.
Περίμενα να βρω έναν κακόκεφο πλούσιο, αλλά συνάντησα έναν έξυπνο, χαρισματικό άνθρωπο με έναν φιλικό βλέμμα. Στην αρχή κρατούσε απόσταση, αλλά σύντομα οι πρωινές συζητήσεις με μια κούπα καφέ έγιναν συνήθεια.
Μου μιλούσε για τα ταξίδια του, τα παιδιά του, τη γυναίκα του που είχε πεθάνει και μοιραζόταν τις σκέψεις του για τη ζωή. Συνειδητοποιούσα ότι ανυπομονούσα για τις συζητήσεις μας.
Δεν ξέρω πότε ακριβώς οι φιλικές συζητήσεις έγιναν κάτι παραπάνω.
Ήμουν χαρούμενη, αλλά ξαφνικά…
Εγκυος. Είμαι 46 ετών! Στο μυαλό μου περνούσαν χιλιάδες σκέψεις. Πώς είναι δυνατόν; Τι θα πει η κόρη μου, που περιμένει κι εκείνη παιδί;
Όταν το είπα στον Μάρτιν, ήταν ακτινοβόλος από χαρά. Είχε ήδη ενήλικα παιδιά, εγγόνια, και δεν πίστευε ότι θα γίνει ξανά πατέρας. Μου πρότεινε να παντρευτούμε και να μεγαλώσουμε το παιδί μαζί.
Αλλά δεν συμφώνησαν όλοι με τον ενθουσιασμό του…
Όταν τα παιδιά του Μάρτιν έμαθαν για την εγκυμοσύνη μου, ξεκίνησε ο πραγματικός εφιάλτης.
«Τα έχεις οργανώσει όλα!» φώναξε η κόρη του. «Νομίζεις ότι θα πάρεις μέρος από την κληρονομιά;» πρόσθεσε με κακία ο γιος.
Προσπάθησα να εξηγήσω ότι αγαπώ τον πατέρα τους και ότι δεν ήθελα τα χρήματά τους. Αλλά κανείς δεν με άκουσε.
Είδα πόσο υπέφερε ο Μάρτιν, σπασμένος ανάμεσα σε μένα και την οικογένειά του. Δεν ήθελε να χάσει τα παιδιά του, αλλά και να με αφήσει δεν ήθελε.
Τώρα βρίσκομαι μπροστά σε μια δύσκολη απόφαση. Δεν θέλω να ζήσω στην Ιταλία, όπου με μισούν. Αλλά να μείνω μόνη με το μωρό στην ηλικία μου είναι τρομακτικό.
